بادبزن حصیری؛ هنر رو به فراموشی روستائیان هرمزگان+تصاویر

چاپ

به گزارش فرهنگ کده ؛ جبر محیط استان هرمزگان از دیرباز آنها را مجبور به استفاده ازهمه امکانات موجود در اطراف خود کرده و استفاده از شاخ و برگ درختانی مثل خرما برای تهیه برخی از ملزومات زندگی یکی از این راه ها به شمار می‌رود و از قدیم‌الایام در هر منطقه‌ای که نخلستان‌های خرما وجود داشته حصیر بافی نیز در کنار آن رواج داشته است.

عصمت جعفرپور یکی از هنرمندان حصیربافی استان هرمزگان است که از سن ۲۰ سالگی به کار حصیر بافی روی آورد و بیش از ۵۰ سال است که این رشته هنری را ادامه می دهد.

 

این هنرمند می گوید این حرفه را از مادر و مادربزرگ خود یاد گرفته است و همیشه برای تهیه برخی از ملزومات زندگی از این هنر استفاده کرده است که از جمله  ؛ باد بزن ، کلاه  ، فرش حصیری  ، جارو  ، درب کوزه ، کشکدان  ، زنبیل ، پادری ، جلدت و سازو می باشد.

 

با وجود گسترش زندگی شهرنشینی و تولید و ورود محصولات مختلف ، همچنان صنعت دستی «حصیر بافی» با همت مردان و زنان سخت کوش دیار مومن پرور استان هرمزگان به حیات خود ادامه می‌دهد.

عصمت جعفرپور یکی از هنرمندان پیشکسوت صنایع دستی هرمزگان در گفتگو با خبرنگار فرهنگ کده در خصوص هنر صنایع دستی هرمزگان ؛ افزود: بافته های حصیری معروف ترین صنایع دستی استان هرمزگان است که مهم ترین مواد مورد نیاز در این هنر برگ درخت خرماست که در این منطقه فراوان است و انواع صنایع دستی را با همین برگ نخل ساخته می شود.

 

وی با بیان اینکه تقریبا تمام بافت های حصیری را یاد دارم و هنوز می بافم ؛ تصریح کرد: از بافته های حصیری ام می توان به  زیرانداز، بادبزن و پوشش سقف‌‌ خانه ها و سجاده ها اشاره کنم که از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است و در منطقه اقتصاد پویایی را پدید آورده اما به دلیل عدم حمایت مسئولان در حال حاضر رونق چندانی ندارد و در ورطه فراموشی است.

 

جعفرپور با اشاره به اینکه باد بزن وسیله مهمی در خانواده هنرهای دستی مردمی هرمزگان به شمار می رود ؛ گفت: در زندگی روزمره زمان گذشته نقش بادبزن برای خنک کردن در روزهای گرم نسبتا کاهش یافته است اما بادبزن به عنوان اثر صنعتی و هنر دستی ظریف نیروی حیاتی جاودانی دارد.

این هنرمند پیشکسوت صنایع دستی هرمزگان تصریح کرد: بادبزن در واقع به بخشی از فرهنگ و هنر صنایع دستی استان هرمزگان تبدیل شده است و در قدیم که وسیله ای جهت خنک شدن نبود بادبزن نقش مهمی در زندگی مردمان داشت اما در حال حاضر به دلیل پیشرفت تکنولوژی کم کم این هنر کمرنگ شد.

 

وی افزود: ساخت بادبزن در استان هرمزگان ده ها هزار سال قدمت دارد و به شکل چهارگوش بوده و به یک چوب وصل می شود و در اندازه و رنگ های مختلفی ساخته می شود اما رنگ های قرمز، سبز و بنفش بیشترین استفاده را در تزیین بادبزن ها دارند.

 

جعفرپور با بیان اینکه ۵۰ سال است کار صنایع دستی حصیربافی انجام می دهم ؛ خاطر نشان کرد: از دیر باز تولید انواع محصولات حصیری به منظور استفاده محلی و فروش در سایر بازارها در حد گسترده ای رایج بوده اما امروزه به دلیل جایگرینی محصولات کارخانه ای وعدم ثبات بازار فروش این محصولات از تولید آنها کاسته شده است و بیشتر به منظور مصرف داخلی روستائیان تهیه می گردد.

وی به وسایل مورد نیاز برای ساخت باد بازن اشاره کرد و گفت: برگ درخت را از درخت نخل جدا کرده و به چهار قسمت تقسیم کرده و در آب قرار می دهیم و بعد از آن در آب می‌خیسانند تا انعطاف پذیر و قابل استفاده شود و بعد شروع به بافت می کنیم و بعد به یک چوب وصل می شود.

 

این هنرمند پیشکسوت صنایع دستی هرمزگان تصریح کرد: برای ساخت یک باد بزن یک ساعت الی دو ساعت زمان نیاز است و در روز می توان ۲۰ بادبزن بافت و در زمان قدیم حتی زمانی که چوپان برای چراندن گوسفندان به صحرا می رفت باد بزن نقش مهمی داشت.

 

انتهای پیام/ی